ย้อนเหตุเด็กหาย สาบสูญเหมือนนิยาย สุดท้ายเจอ อลหม่านคนลุ้นทั้งประเทศ

เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย เด็กหาย สุดท้ายเจอตัว แต่กว่าจะเจอ ก็เล่นเอาคนเป็นพ่อเป็นแม่ร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด และพอเจอแล้วก็สุดแสนจะวุ่นวายโอละพ่อ ทีมข่าวเจาะประเด็น ไทยรัฐออนไลน์ ย้อนเล่าเรื่องราวเด็กหายที่ถูกพูดถึงมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์

เมื่อผู้เป็นแม่ที่เพิ่งคลอดลูกได้ไม่ถึง 2 วัน ต้องเข้าแจ้งความด้วยคราบน้ำตาเต็มใบหน้าว่า ขณะที่เธอลุกไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องพักฟื้นผู้ป่วยภายในโรงพยาบาล โดยมีลูกสาวนอนหลับอยู่บนเตียง แต่เมื่อเธอกลับออกมาจากห้องน้ำ เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ลูกสาวที่มีอายุเพียง 2 วันของเธอหายไป!

คนเป็นแม่หมดหวังจะได้ลูกคืน เธอตรอมใจอย่างหนัก จนตัดสินใจกินยาแก้อักเสบเกือบร้อยเม็ด หวังว่าจะฆ่าตัวตาย แต่โชคยังดีที่มีคนในบ้านเข้ามาเห็น และนำตัวเธอส่งโรงพยาบาล

เมื่อเช็กจากกล้องวงจรปิด พบว่าคนร้ายเป็นหญิงอายุประมาน 30-40 ปี รูปร่างท้วม ผิวคล้ำ เป็นผู้อุ้มเด็กออกไปจากโรงพยาบาล และตั้งแต่วันที่เด็กหญิงอายุ 2 วันหายตัวไป คดีความก็ไม่มีความคืบหน้า จนกระทั่ง...

อยู่ๆ วันดีคืนดี เจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่โรงเรียนแห่งหนึ่งใน จ.ชัยภูมิ ว่าพบพิรุธในใบสูติบัตรของเด็กหญิงวัย 4 ขวบ ที่ผู้ปกครองพามาสมัครเข้าเรียนเป็นสูติบัตรปลอม เพราะทางเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนพบพิรุธการลบขีดฆ่าในใบสูติบัตร และเลขบัตรประชาชนกลับระบุชื่อเด็ก 9 ขวบ กลับมีภูมิลำเนาที่ จ.ขอนแก่น

ทางตำรวจจึงประสานงานให้แม่ตัวจริงมาตรวจดีเอ็นเอ กระทั่งพบว่า เด็กที่มาสมัครเรียนเป็นลูกของหญิงสาวผู้หนึ่งที่ลูกหายไปเมื่อ 4 ปีก่อน จากนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงเข้าจับกุมหญิงขโมยเด็กทันที

หญิงขโมยเด็ก วัย 32 ปี ให้การรับสารภาพว่า เธอเป็นคนขโมยเด็กไปจริง โดยครอบครัวสามีมีรถสิบล้อรับจ้างขนของ และมีไร่อ้อย ไร่มันกว่า 100 ไร่ ถือว่าฐานะดีเข้าขั้นเศรษฐี อยู่กินกับสามีมาหลายปี แต่เคยแท้งลูกตอนตั้งครรภ์ได้ 6 เดือน เธอไม่กล้าบอกสามีและญาติ กลัวเสียใจ เธอจึงทำทีแกล้งท้องจนครบกำหนดคลอด แล้วเดินทางมาที่โรงพยาบาล กระทั่งพบเด็กทารกเพศหญิงแรกเกิดนอนอยู่ข้างเตียง จึงไปอุ้มพากลับบ้านที่ จ.ชัยภูมิ แล้วไปบอกสามีว่าคลอดลูกเป็นเด็กผู้หญิง

“ยอมรับผิดทุกอย่าง แต่รักเด็กด้วยความจริงใจ หากพ้นโทษออกมาจะขอซื้อเด็กจากแม่แท้ๆ มาเลี้ยงดูเอง ไม่ว่าจะเรียกราคาเป็นล้านบาทก็ยอม” หญิงขโมยเด็ก หรือแม่ตัวปลอม รักเด็กคนนี้เข้าแล้วเต็มหัวใจ

ส่วนแม่ตัวจริงก็ยันหนักแน่นว่า เธอไม่รับเงินเด็ดขาด และไม่เคยพูดเรื่องเงินกับใคร ขอเพียงได้ลูกสาวคืนมาเร็วที่สุด และอาจจะเลี้ยงดูดีกว่าครอบครัวผู้ต้องหาด้วย หากผู้ต้องหาพูดจริงว่าจะให้เงินนั้น อย่าว่าแต่ล้านเดียว ร้อยล้านก็ซื้อความเป็นแม่ลูกไม่ได้! 

แต่เรื่องไม่จบแค่นั้น เพราะการเจรจาระหว่างแม่ตัวจริง-ตัวปลอม ออกไปในทำนองที่ว่า ต่างฝ่ายต้องการดูแลเด็กน้อย แต่สุดท้ายการเจรจาก็ต้องหยุดลงที่ครอบครัวทั้งสองจะช่วยกันดูแลเด็กเพื่อไม่ให้กระทบจิตใจ โดยจะให้เด็กเรียนหนังสือและพักอยู่ที่บ้านของแม่ตัวปลอมที่จังหวัดชัยภูมิไปก่อนระยะหนึ่ง เพื่อสร้างความคุ้นเคยให้กับเด็ก และจะผลัดเปลี่ยนกันนำเด็กไปดูแลทั้งที่ชัยภูมิและจังหวัดขอนแก่น ซึ่งเป็นจังหวัดบ้านเกิดที่แท้จริงสักระยะ โดยครอบครัวของแม่ตัวปลอมจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด

ต่อมาไม่นาน ทางฝั่งแม่ตัวจริง และญาติพี่น้องจริงๆ ของเด็กหญิงวัย 4 ขวบ เกิดความไม่พอใจ ขอรับเด็กน้อยในสายเลือดกลับมาเลี้ยงดูเองที่บ้าน และจะไม่ยอมให้ครอบครัวของแม่ตัวปลอมเป็นผู้ดูแลตามที่เคยตกลงกันไว้ เพราะบ้านของแม่ตัวปลอมอยู่ห่างไกลความเจริญ การเดินทางลำบาก ไม่เป็นมิตร แต่ถ้าครอบครัวแม่ตัวปลอมอยากจะมาหาเด็กน้อยก็มาได้เสมอ

ตลอดระยะเวลาที่ทั้งสองครอบครัวมีการเจรจากันหลายต่อหลายครั้งนั้น พบว่า ครอบครัวของแม่ตัวปลอมวางท่าทีไม่เป็นมิตร และทั้งสองฝ่ายให้สัมภาษณ์สื่อด้วยคำพูดคำจาประชดเหน็บแนมกันอยู่ตลอดเวลา

สุดท้าย เรื่องราวก็ยังวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น เพราะทางฝั่งครอบครัวของแม่ตัวปลอม ยืนยันว่า จะเลี้ยงดูเด็กจนกว่าจะคุ้นเคยกับแม่ตัวจริง ถึงจะคืนเด็กให้กับครอบครัวต่อไป

ส่วนผู้เป็นแม่ตัวจริงเกิดความกังวลและห่วงจิตใจลูกน้อยเป็นอย่างมาก ซึ่งเธอก็ยอมรับว่า “รู้สึกดีใจ เห็นลูกก็อยากรับลูกกลับมาเลี้ยงเอง แต่คิดถึงจิตใจลูก เพราะเขาไม่เคยอยู่กับแม่แท้ๆ หากจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างกะทันหันก็จะเป็นการทำร้ายลูก คิดเพียงว่าเมื่อคนที่ลักลูกไปเลี้ยงดูดีก็ช่วยกันเลี้ยงไม่ติดใจเอาความ ส่วนในทางกฎหมายให้ตำรวจจัดการไป ขณะนี้เตรียมตุ๊กตาไว้ให้ลูกเล่นเต็มบ้านเลย”

ฝ่ายแม่ตัวจริงก็ต้องการลูกน้อยกลับสู่อ้อมอก ส่วนแม่ตัวปลอมก็พร้อมจะเลี้ยงดูลูกที่ขโมยมาไปจนเติบใหญ่ สุดท้าย การเจรจาตกลงกันไม่ลงตัวสักที จนต้องพึ่งพาเจ้าหน้าที่หลายภาคฝ่าย ไม่ว่าจะเป็น นายอำเภอ, เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิเด็กและสตรี, เจ้าหน้าที่จากบ้านพักเด็กและครอบครัว, ตำรวจ, เจ้าหน้าที่ยุติธรรม และอื่นๆ มานั่งเป็นคนกลาง

จนได้ข้อสรุปว่า แม่ตัวปลอมช่วยกันดูแลเด็กไปก่อน ส่วนแม่จริงๆ สามารถเดินทางไปเยี่ยมลูกได้ตลอด เพื่อสร้างความคุ้นเคยกับลูกตัวเอง เมื่อลูกคุ้นเคยและพร้อมก็รับกลับขอนแก่นได้ทันที และหากทั้งสองฝ่ายปฏิบัติตามข้อตกลงนั้นแล้ว มีปัญหาอุปสรรคใดๆ ก็ตาม เจ้าหน้าที่พร้อมจะให้คำปรึกษาและช่วยเหลืออย่างเต็มที่ เพราะทุกคนหวังให้ลูกกลับมาสู่อ้อมอกแม่โดยเร็วเช่นกัน.