ยุคนี้ พอมีเวลาว่างจากการกิน การทำงาน การประชุม การสังสรรค์ และทุกๆเรื่อง ฯลฯ คน (ไทย) ส่วนใหญ่ จะก้มหน้าอยู่กับมือถือ ระหว่างวัน แต่ ชวน หลีกภัย จะก้มอยู่กับสมุดวาดภาพและปากกา ดินสอ สร้างงานศิลปะลายเส้นอย่างเพลิดเพลิน-- ยิ่งนานวัน ยิ่งพัฒนาผลงาน จนเป็นนายกรัฐมนตรีไทยคนเดียวที่ได้ชื่อว่ามีหัวใจศิลป์คุณชวน ชอบวาดรูปตั้งแต่เด็กๆ เริ่มจากวาดตัวละครในหนังตะลุง แล้วเอามาเชิดเล่นหนังตะลุง ซึ่งด้วยพรสวรรค์ด้านศิลปะ ทำให้ ด.ช.ชวน ได้คะแนนเต็มวิชาวาดเขียนมาตลอด ยิ่งทำให้ชอบวาดรูปมากขึ้น จึงไปเรียนจิตรกรรม ที่วิทยาลัยช่างศิลป (ก่อนนั้นเป็นโรงเรียนศิลปศึกษา เตรียมมหาวิทยาลัยศิลปากร) พอสอบ ม.8 ได้ จึงเปลี่ยนไปเรียนกฎหมายที่ธรรมศาสตร์ และสมัยเรียนก็เคยรับจ้างเขียนภาพฝาผนัง ที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทมาแล้ว แม้จะไม่ได้เป็นศิลปิน ซึ่งสมัยก่อนเป็นอาชีพไส้แห้ง แต่ด้วยใจรัก คุณชวน จึงนำมาใช้กับงาน ตอนเป็นทนายความ ก็ชอบสเกตช์หน้าพยานหรือคู่คดี ซึ่งช่วยให้จดจำเหตุการณ์และบุคคลได้มากขึ้น ซึ่งก็วาดในกระดาษที่หยิบได้ง่ายๆ เช่น ในสำนวนคดี ในเอกสารวาระการประชุมและเมื่อมาทำงานการเมืองที่ยุ่งเกือบ 24 ชั่วโมง สมุดเล่มเล็กๆซึ่งใช้จดเรื่องสำคัญ แต่แทนที่จะเขียนเป็นตัวหนังสือ ก็วาดเป็นรูปแทนเรียกว่า บันทึกไว้ด้วยลายเส้น เพราะภาพเล็กๆหนึ่งภาพ สามารถแทนคำพูดได้ ว่าตอนนั้นกำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน ภาพวาดจึงเกิดขึ้นได้ทุกโอกาส เวลาไหนนึกสนุก คุณชวน ก็จะเขียนภาพ ซึ่งมีความสุข ได้ฝึกสมาธิ และช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยความล้า เช่น ไปงานบุญ ถ้ามีกระดาษ ปากกา ก็จะสเกตช์ภาพคนในงาน พระที่กำลังสวด หรือเวลาเยี่ยมชาวบ้าน ก็เขียนรูปผู้คนในหมู่บ้าน แม้อยู่ในลิฟต์ ตอนลิฟต์ขึ้นลง ก็สเกตช์บุคลิกท่าทางคนในลิฟต์ได้ โดยใช้เวลาเพียงครึ่งนาทีหรือหนึ่งนาทีเท่านั้น ภาพสเกตช์ส่วนใหญ่เป็นหน้าคน เพราะหน้าแต่ละคนมีความน่าสนใจกัน ยิ่งคนแต่ละภาค จะมีบุคลิกที่ต่างกัน ทำให้สนใจ น่าสเกตช์ ทิวทัศน์ก็ชอบเขียน โดยเฉพาะต้นไม้ภาคอีสานที่มีลักษณะรูปทรงแปลกๆ การวาดก็ใช้ปากกา เพื่อความสะดวกและรวดเร็ว เพราะไม่มีเวลาร่าง อยากเขียนก็ลงมือเลย ไม่ต้องขูดลบแก้ไข ผลงานสำคัญครั้งหนึ่งคือ ร่วมเขียนจิตรกรรมที่ใช้ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพในหลวง รัชกาลที่ 9 โดยไปช่วยงานสำนักช่างสิบหมู่ แผนกโรงหล่อประติมากรรม ทำหน้าที่รับใช้ทุกคน ไม่เกี่ยงงาน เพราะอยากทำเพื่อถวายรัชกาลที่ 9 จากนั้นได้รับมอบหมายให้เขียนภาพจิตรกรรมฉากบังเพลิง ด้านทิศใต้ เป็นภาพเทวดาและนางฟ้า โดยช่วยลงพื้นสี เขียนลายผ้านุ่งของเทวดา นางฟ้า 16 องค์ และวาดภาพดอกไม้ที่พระองค์เคยปลูกไว้ อย่าง ต้นศรีตรังที่ รพ.ศิริราช ต้นหางนกยูง ที่ธรรมศาสตร์ งานนี้คุณชวน ทำอยู่ถึง 3 เดือน ไปอาทิตย์ละ 3-4 วัน เช้าบ้างเย็นบ้างจากผลงานที่สั่งสมมา 50-60 ปี คุณชวน จึงได้รับเชิญให้นำผลงานไปร่วมแสดงในนิทรรศการศิลปะร่วมกับศิลปินอื่นๆหลายโอกาส เช่น นิทรรศการ ภาพเขียนลายเส้น กับ อาจารย์จักรพันธุ์ โปษยกฤต, อาจารย์นิธิ สถาปิตานนท์ นอกจากวาดเองจากภาพที่เห็นตรงหน้า ยังมีบางรูปที่เขานั่งให้เขียน เช่น รูปนายมูรายามา นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เมื่อปี 2537 มีคนนำกระดาษมาให้ บอกให้เขียนรูปนายกฯให้หน่อย ก็ใช้เวลา 3 นาที พอนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นเห็นรูปก็ตกใจ แล้วชูให้ทุกคนที่โต๊ะอาหารดู ทุกคนก็ปรบมือและล่าสุด ในวันที่ 5 ส.ค. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม ได้เชิญให้นำผลงานทัศนศิลป์ ชีวิตกับลายเส้น ไปจัดแสดง โดยคัดจากผลงานที่ทำไว้หลายสิบปี มาจัดแสดงราว 200 ชิ้น โดยจะเปิดให้ชมผลงานของ ฐาปนันดรศิลปิน ชวน หลีกภัย ที่หอศิลป์วังหน้า นาน 2 เดือน.โสมชบา
