เพื่อนกลุ่มรักพระสมเด็จวัดขุนอินทประมูล อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง ตั้งข้อสังเกตว่า แม้พระชุดนี้ยังไม่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง วงการฯ ยังไม่ยอมรับเข้างานประกวด
สองสามปีที่ผ่านมา พระสมเด็จวัดขุนอินท์ ก็แทบจะหายไปจากกลไกตลาด
มีโฆษณาจากบางศูนย์พระเครื่อง ที่ยังมีลูกค้า แต่ก็นานๆครั้ง ทางตลาดออนไลน์ ไม่นานมานี้ มีข่าวทำราคากันอยู่ที่ 7 หมื่นบาท ก็ต้องถือว่าเป็นมาตรฐานขั้นกลาง
ถ้าเทียบราคาที่เช่าเป็นทางการ จากวัดขุนอินท์ องค์ละ 4 หมื่น
แม้จะเป็นราคานี้ มีข่าวยืนยันว่า ไม่มีพระเหลือที่วัด เหตุเพราะผู้ศรัทธาชุดสุดท้ายจากสิงคโปร์ เหมาเอาไปจนหมดแล้ว
พระสมเด็จวัดขุนอินท์ ก็มีวิถีทางเดียวกับ พระเก่าที่เปิดจากกรุทั่วไป คนไม่เคยเห็นไม่ศรัทธา เพราะมีประสบการณ์ซ้ำซากจากกรณี “ผียัดกรุ” มองผ่านตาแว่บเดียวก็ผ่าน
ผมเคยได้พิมพ์พระประธานฐานหนุนจาก นักแผงพระมาจากสิงห์บุรี เมื่อยี่สิบปีที่แล้วเนื้อเก่า มีเม็ดขาวในหลุมแบบที่เรียก “บ่อน้ำตา” องค์ประกอบหนึ่งของสมเด็จวัดระฆัง...เส้นสายลายศิลป์พอไหว
ตอนนั้นประเมินแค่ พระปลอมฝีมือดี ก็ดีแบบว่า ดูไปถอนหายใจไป
หลายปีต่อมา เจอหนังสือพระวัดขุนอินท์วางขายในตลาดพระจตุจักร...องค์ที่ขึ้นปก เนื้อเก่าถึงอายุ ผิวปูนหนาแตกล่อนจากเนื้อพระ...นึกถึงวิชา “ตรียัมปวาย” คราบและผิวพระสมเด็จที่ขึ้นจากกรุบางขุนพรหม...ต้องเรียบเนียนลาดลงไปหาเนื้อพระ...แบบนี้ ยิ่งไม่ใช่
ราวปี 2552 คุณวิวัฒน์ อุดมกัลยารักษ์ ผู้ที่ผมนับถือว่า เป็นหนึ่งในคนแถวหน้า วงการพระเครื่องชุดเบญจภาคี นำพระวัดขุนอินท์ หลายๆองค์ หลายๆสภาพ ทั้งสี่พิมพ์ เริ่มจากพิมพ์พระประธานฐานหนุน พิมพ์ใหญ่ พิมพ์ทรงเจดีย์ พิมพ์คะแนน มานั่งพิจารณาเสวนากัน
...
องค์ที่แตกลายงา ผิวบาง เนื้อหนึกนุ่ม เงาสว่างลึก ภาษาวงการพระเรียก “เนื้อจัด” เข้ามาตรฐานวัดระฆัง บางขุนพรหม...เทียบเคียงกับองค์ที่ผิวหนา ผิวล่อน เหมือนพระสมเด็จผิวสมบูรณ์บางองค์
ผมก็เริ่มเปลี่ยนความเข้าใจ และมั่นใจว่า เป็นพระแท้ชุดเดียวกัน
แต่จะถึงรุ่นที่สมเด็จพุฒาจารย์โต วัดระฆัง ท่านสร้างหรือไม่...ข้อโน้มเอียงก็มี ที่ตั้งวัดขุนอินท์ แม้อยู่อำเภอโพธิ์ทอง แต่ถ้าวัดระยะห่างทางตรง จากวัดไชโย อำเภอวิเศษชัยชาญ ก็แค่กิโลเมตรเดียว
มีผู้พยายามค้นคว้า ตอนที่สมเด็จโตท่านมาวัดไชโย ท่านก็นั่งเรือมาจำวัดที่วัดขุนอินท์หลายครั้ง...แต่นี่คือเรื่องเล่าแบบเขาว่า
เชื่อมโยงจากรูปแบบ เนื้อพระสูตรเดียวกับพระสมเด็จ ศิลปะก็เห็นชัดว่า รับมาจากเค้าพิมพ์พระสมเด็จ ในหนังสือที่ออกจากวัดขุนอินท์ เล่มสอง ครั้ง พ.ศ.2555 ดูผิวเผิน พิมพ์พระประธานฐานหนุน ไปกันได้กับ พิมพ์ใหญ่ วัดระฆังพิมพ์เอ...(องค์เสี่ยดม)
แต่ถ้าใช้วิชา เส้นสายศิลปะ...ก็อาจแยกออก คนละฝีมือ
วัดขุนอินท์ เป็นได้แค่ฝีมือรุ่นศิษย์ที่สวยคมกลมกลืนกว่าพระชุดตระกูลสมเด็จที่รู้จักทั่วไป ตั้งแต่หลวงปู่ภู หลวงปู่ปั้น หลวงพ่อหม่นคลองสิบสอง หลวงปู่พรหม วัดกัลยาณ์ ฯลฯ
องค์ในคอลัมน์ พิมพ์พระประธานฐานหนุน สภาพดีทั้งพิมพ์เนื้อหาและคราบไคล...ดูภาพสีไทยรัฐออนไลน์ ทั้งหน้าหลัง ยึดเป็นองค์ครู แยกออกจากพระปลอมฝีมือใกล้เคียง ซึ่งระบาดหนัก ช่วง พ.ศ.2552-2555 ได้ไม่ยาก
เจ้าของพระ บอกชื่อ “เด็กสุพรรณ” ให้เบอร์โทร. 09–3064–2151 กระซิบด้วยว่า ด้วยรักและศรัทธาจึงเก็บไว้หลายองค์ อยากรู้ว่าจริงแท้แค่ไหน ก็ลองคุยกันเอาเอง.
พลายชุมพล