แด่ “คุณครู” ด้วยดวงใจ คิดถึงและอาลัย “ครู” ซิดนีย์

ข่าว

แด่ “คุณครู” ด้วยดวงใจ คิดถึงและอาลัย “ครู” ซิดนีย์

ซูม

    10 ม.ค. 2565 05:27 น.

    เมื่อดึกๆวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง โลกได้สูญเสียดาราภาพยนตร์ฮอลลีวูดระดับตำนาน ขวัญใจแฟนๆทั่วโลกเมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว ไปอีกคนหนึ่ง...ได้แก่ “ซิดนีย์ ปอยเตียร์” ดาราผิวสีที่โด่งดังมากในยุค ค.ศ.1960 หรือ พ.ศ.2500 ต้นๆ

    ซิดนีย์ ปอยเตียร์ แสดงหนังดังๆมาหลายเรื่อง แต่ที่ดังที่สุด และอยู่ในหัวใจคนไทยที่เคยเป็นหนุ่ม-สาว แต่เดี๋ยวนี้แก่แล้วอย่างผมและเพื่อนๆอีกหลายคน ก็คือเรื่อง “To Sir with Love” หรือ “แด่คุณครูด้วยดวงใจ” ในชื่อภาษาไทยนั่นเอง

    ภาพยนตร์เรื่อง “แด่คุณครูด้วยดวงใจ” เข้ามาฉายในเมืองไทย เมื่อ พ.ศ.2510 หรือประมาณ 54-55 ปีที่แล้ว...ถ้าจำไม่ผิดน่าจะฉายที่โรงภาพยนตร์ เฉลิมไทย ถนนราชดำเนิน และต่อมายังกลับมาฉายอีก 2-3 ครั้ง ที่โรงหนัง สยาม หรือไม่ก็ ลิโด้ (ถ้าจำไม่ผิดเช่นกัน)

    ผมเองดูหนังเรื่องนี้อย่างน้อย 2 ครั้ง ดูด้วยความซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง และเกือบจะร้องไห้ทุกครั้งที่ดู โดยเฉพาะในฉากจบเมื่อเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน “To Sir with Love” จากเสียงร้องของ “ลู ลู” (Lu Lu) นักร้องระดับโลกใน พ.ศ.ดังกล่าว ดังขึ้น

    To Sir with Love เป็นภาพยนตร์ว่าด้วยเรื่องราวของ Mark Thackeray หนุ่มผิวสีคนหนึ่งที่เรียนจบมาทางวิศวกรรม แต่ยังตกงานอยู่ จึงไปสมัครไปเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน

    ปรากฏว่าโรงเรียนที่เขาจะต้องไปสอนนั้นอยู่ในย่านของคนยากจน ในบริเวณโทรมๆ ที่ยังไม่ถึงขั้นสลัม แต่ก็โทรมมากๆ และก็มีอยู่มากพอสมควรในอังกฤษสมัยก่อน

    นักเรียนของโรงเรียนนี้เกือบทั้งหมดล้วนเป็นเด็ก “เหลือขอ” มีประวัติว่าถูกไล่ออกจากโรงเรียนอื่นๆมาแล้วทั้งสิ้น

    เมื่อ ซิดนีย์ ปอยเตียร์ ในบทของคุณครูชั่วคราว เข้าไปสอนจึงถูกลองของสารพัดอย่าง ทั้งเรื่องเกเรเกตุงโดยตรง และการ “เหยียดผิว” ด้วย เนื่องจากเขาเป็นครูผิวสีคนเดียวของโรงเรียนนี้

    แต่คุณครู มาร์ค ก็ทุ่มเทเอาใจใส่ในการสอน ทั้งการให้ความรู้และให้ความใกล้ชิด ตลอดจนการรับรู้ปัญหาของเด็กๆแต่ละคน จนในที่สุดก็เอาชนะใจเด็กๆได้หมดทั้งห้องเรียน

    มาถึงฉากสุดท้ายๆ ที่เด็กเกเรเหล่านั้นเรียนหนังสือจบ จึงได้จัดงานฉลองมอบของขวัญให้แก่เขาก่อนอำลา ท่ามกลางเสียงเพลง “To Sir with Love” เคลียคลอจนคนดูต่อมนํ้าตาแตกดังที่ผมเกริ่นไว้

    นอกจากเรื่องนี้แล้ว ซิดนีย์ ปอยเตียร์ ยังชนะใจแฟนหนังชาวไทยและชาวโลกยุคก่อนอีกหลายเรื่อง...เขาเป็นดารา “ผิวสี” คนแรกที่ได้รางวัลออสการ์ เมื่อปี 1963 ในภาพยนตร์เรื่อง “Lilies of The Field” จำไม่ได้แล้วว่าตั้งชื่อไทยๆว่าอย่างไร

    อีก 2 เรื่องที่โด่งดังมากก็คือเรื่อง “Guess Who Coming to Dinner” และ “In the Heat of the Night” จำชื่อที่ตั้งไว้เป็นภาษาไทยไม่ได้แล้วเช่นกัน

    ในยุคที่การเหยียดผิวยังเป็นเรื่องใหญ่มากของสังคมอเมริกัน ใน ค.ศ.โน้น การที่เขาฝ่าฟันขึ้นมาเป็นดาราชั้นนำ และถึงขั้นได้รางวัลออสการ์จึงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่เขาก็ทำได้สำเร็จในที่สุด

    ตามประวัติ ซิดนีย์ ปอยเตียร์ เกิดที่ไมอามี แล้วไปโตที่ บาฮามาส จนอายุ 16 ปี จึงเข้ามาใช้ชีวิตใน นิวยอร์ก รับทำงานสารพัดก่อนเข้าสู่โรงเรียนการแสดง และเริ่มอาชีพนักแสดง

    ซิดนีย์ ถือสัญชาติของทั้ง 2 ประเทศ ถือทั้งบาฮามาส และสหรัฐอเมริกา แต่ในบั้นปลายเขากลับไปอยู่ที่ บาฮามาส อีกครั้ง และเสียชีวิตย่างสงบด้วยวัย 94 ปี เมื่อวันที่ 7 มกราคม ตามเวลาบ้านเรา

    ก็ถือว่าเขาเสียชีวิตก่อน “วันครู” ของประเทศไทยเพียง 9 วันเท่านั้น...ซึ่งปกติทุกวันครูจะมีคนไทยรุ่นเก่าๆ “โพสต์” ถึงภาพยนตร์เรื่อง “To Sir With Love” กันอยู่เสมอๆ

    พร้อมกับทิ้งท้ายขอให้ครูไทยเราหาโอกาสดูภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย เพื่อเพิ่มพูนจิตวิญญาณครูบ้านเรา ซึ่งสมัยก่อนไม่แพ้ครูซิดนีย์เลย แต่หลังๆชักจะเจือจางลง

    ในฐานะแฟนเก่าคนหนึ่ง ผมขอร่วมแสดงความอาลัย และขอขอบคุณ สำหรับภาพยนตร์เรื่อง “แด่คุณครูด้วยดวงใจ”...ที่ยังอยู่ในหัวใจของผู้คนทั่วโลก มาจนถึงวันนี้

    เมื่อวานเข้าไปดูในยูทูบก็ยังซึ้งอยู่เลยครับ.

    “ซูม”

    อ่านเพิ่มเติม...

    วิดีโอแนะนำ

    "อัจฉริยะ" เข้าพบ DSI เชื่อคดีแตงโมเป็นฆาตกรรม
    05:00

    "อัจฉริยะ" เข้าพบ DSI เชื่อคดีแตงโมเป็นฆาตกรรม

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    วันจันทร์ที่ 23 พฤษภาคม 2565 เวลา 05:19 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์