advertisement

สุสานคนเป็น ตอนที่ 19


26 พ.ค. 2557 13:48

นอกจากจะไม่เจอชีพที่สุสานแล้วรสสุคนธ์ยังต้องมาร้อนรนวิตกกังวลจนแทบบ้า เพราะนายประสงค์ที่ขี่มอเตอร์ไซค์ตัดหน้ารถลั่นทมโทร.มาหาชีพอีกครั้งหวังจะข่มขู่และเปิดโปง

ธารินทร์ยิ่งสงสัยในตัวรสสุคนธ์ เพราะได้ยินเธอคุยโทรศัพท์ด้วยความโมโห จึงให้ตำรวจนอกเครื่องแบบ เฝ้าระวังอยู่ที่บ้านลั่นทมต่อไป และเกือบจับตัวประสงค์ที่บุกเข้ามาในสุสานเพื่อค้นหาชีพได้ ถ้าผีลั่นทมไม่ช่วยเหลือเขาจนหลุดรอด

ลั่นทมไม่ต้องการให้ตำรวจจับประสงค์ไปเพราะกลัวเขาซัดทอดมาถึงชีพ เธอทำลายหลักฐานทุกอย่างที่จะมัดชีพให้ต้องเป็นฆาตกรฆ่าเธอ คดีนี้จึงไม่สิ้นสุดลงเสียที สร้างความปวดหัวให้หมวดธารินทร์เป็นอย่างมาก

รสสุคนธ์ยังไม่ละความพยายามที่จะค้นหาชีพ เธอย้อนกลับมาที่สุสานอีกครั้งพร้อมพระเครื่อง  ลั่นทมกลัวพระจึงบอกให้จรัลที่ตามมาช่วยขัดขวางและพารสสุคนธ์กลับไป ส่วนอุษาสงสารนฤมลที่ดูเหมือนจะกลับตัวกลับใจได้แล้ว เธอจะพาลูกๆไปจากบ้านหลังนี้ทั้งๆที่ยังไม่มีที่อยู่  อุษาให้เธออยู่ต่อแถมยังให้เธอไปทำงานที่โรงงานเพื่อจะได้มีเงินเลี้ยงดูลูก

นฤมลซาบซึ้งน้ำใจอุษา เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น ช่วยเหลืองานต่างๆในบ้านจนพวกสวาทเริ่มยอมรับ แต่รสสุคนธ์ยังคงหมกมุ่นจะช่วยชีพออกจากสุสานให้ได้ และคิดจัดการกับลั่นทมขั้นเด็ดขาด ขณะเดียวกันลั่นทมก็ยิ่งอาละวาดหนักขึ้นทุกทีด้วยแรงอาฆาตแค้น

รสสุคนธ์ยังหวังในสมบัติของลั่นทม เธอยื่นข้อเสนอกับอุษาให้เผาศพลั่นทมแล้วจะแบ่งทรัพย์สินทั้งหมดที่ชีพจะได้ให้ครึ่งหนึ่ง หวานได้ยินถึงกับโมโห โกรธาตวาดปรามหลานสาวเสียงเขียว

“นังรส!!”

รสสุคนธ์หันขวับมาตวาดกลับอย่างไม่กลัวเกรง “เงียบได้ไหมน้าหวาน ไปทำงานบ้านโน่น อย่ามายุ่ง”

“ไม่ไป...ถ้าแกขืนคิดเลวๆคราวนี้ไม่รอดแน่”

“ตายเป็นตาย...มีใครอยู่ค้ำฟ้าบ้าง”

อุษาไม่สนใจ ออกจากบ้านไปทำธุระพร้อมนฤมลและลูกๆ ส่วนหมอผันวานธารินทร์ไปส่งตนและต้อยติ่งที่บ้าน หวานมองรสสุคนธ์อย่างเหนื่อยใจเต็มที

“นังรส...คนอื่นเขาโผล่พ้นจากปลักมีดวงตาเห็นธรรมกันแล้ว ทำไมแกยัง...”

“คนที่ไม่พ้นจากปลักคือน้า ดูซิป่านนี้ยังเป็นขี้ข้าเขาอยู่ เชิญเถอะ เชิญแก่ตายอยู่กับกองผ้าขี้ริ้วนี่แหละ”

“นังรส...นั่นแกจะไปไหนอีก”

“ฉันจะไปเอาหมอผีมากำจัดมัน!”

หวานตะลึง พูดไม่ออกบอกไม่ถูกกับความดันทุรังของนังหลานคนนี้

ooooooo

รสสุคนธ์ไม่ยอมละความพยายามที่จะจัดการกับลั่นทม เธอตัดสินใจไปพบสัปเหร่อที่วัด หลังจากเคยมารบเร้าเขาหลายครั้งแล้วแต่ไม่สำเร็จ

สัปเหร่อกำลังทำความสะอาดโกดังเก็บศพ เหลือบเห็นรสสุคนธ์เดินลิ่วมาก็ชะงัก ท่าทางไม่อยากต้อนรับ ถามอย่างไม่สบอารมณ์นัก

“มีอะไรอีกล่ะคุณนาย”

“ฉันอยากให้ช่วยพาไปหาหมอผีที่เก่งๆ”

“ก็บอกแล้วไง ว่าถ้าจะเอาไปทำร้ายคุณนายลั่นทม ฉันไม่ทำ”

“แกไม่ต้องไปก็ได้ แค่บอกที่อยู่ก็พอ ฉันไหว้ล่ะ ช่วยหน่อยเถอะ”

รสสุคนธ์ยกมือไหว้ปลกๆ สัปเหร่อหรี่ตามองเธออย่างเจ้าเล่ห์ อยากรู้ว่างานนี้ค่าจ้างเท่าไหร่

“ตอนนี้ฉันยังไม่มีเงิน แต่ถ้าฉันตามพบคุณชีพ ฉันจะให้ห้าพัน” สัปเหร่อส่ายหน้า หญิงสาวชักสีหน้า ไม่พอใจ ตวัดเสียงใส่ “อะไร แค่บอกที่อยู่หมอผีเท่านั้นให้ตั้งห้าพันยังไม่เอา”

“ฉันไม่ชอบหวังน้ำบ่อหน้า ถ้าจะให้พาไปต้องมีอย่างอื่นแลกเปลี่ยน”

“แกจะเอาอะไรล่ะ ของมีค่าที่ตัวฉันก็ไม่มีอะไรเหลือเลย”

“ทำไมจะไม่มี” เขายิ้มกรุ้มกริ่ม

“ก็บอกไม่มีจริงๆ พูดไม่รู้เรื่อง” พูดจบเธอชะงัก เห็นสายตาโลมเลียของเขาก็เริ่มเข้าใจ ขยับตัวถอยห่างออกมา “ไอ้บ้า นี่แกอย่ามาคิดบ้าๆกับฉันนะ”

“ไม่เป็นไร ไม่ให้ก็ไม่ว่ากัน ไปล่ะ”

รสสุคนธ์ลังเล สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่จำต้องพูดออกไป “เดี๋ยว...พาฉันไปเจอหมอผีก่อนแล้วฉันจะยอม”

“ไม่...ต้องเป็นเมียฉันก่อนแล้วฉันจะพาไป” พูดแล้วเขาไม่รอคำตอบ กระชากเธอหายเข้าไปในมุมมิดชิด...

หลังจากเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว สัปเหร่อพารสสุคนธ์ไปที่บ้านหมอผีแต่ไม่พบตัว เจอแต่เด็กเฝ้าบ้านคนหนึ่งบอกว่าอาจารย์ไม่อยู่ มีคนเชิญไปทำพิธีที่เขมร

“แล้วเมื่อไหร่กลับ”

“ไม่รู้ ไปทีก็เป็นเดือน”

รสสุคนธ์หน้าเสีย หันกลับมาถามสัปเหร่อว่าจะเอายังไงต่อ

“ก็ไม่เอาไง ให้พามาก็พามาแล้ว อยู่ไม่อยู่ไม่ใช่เรื่องของฉันนี่...ไปล่ะ”

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันให้ในสิ่งที่แกต้องการไปแล้ว แกก็ต้องช่วยฉันสิ”

“ก็ช่วยแล้วไง ที่อยู่หมอผีคุณก็รู้แล้ว ก็คอยจนกว่าหมอจะกลับมา แล้วก็มาติดต่อกันเอง ส่วนฉันสบายแล้ว” สัปเหร่อหัวเราะร่า เดินจากไปอย่างสบายอารมณ์  ทิ้งให้รสสุคนธ์เจ็บแค้นใจแทบดิ้นตายอยู่ตรงนั้น!

ooooooo

เย็นนั้นธารินทร์มาหาอุษาที่บ้านแล้วพากันออกไปเดินเล่นในสวน อุษาดูเหนื่อยๆ จนแฟนหนุ่มนึกรู้ว่าเธอกำลังไม่สบายใจ และน่าจะเป็นเรื่องคดีของลั่นทม

อุษายอมรับ บ่นกับเขาอย่างหนักใจว่า “ดูท่าทางคดีจะไม่คลี่คลายง่ายๆ คุณคิดเหมือนษาไหมคะว่าคุณน้าไม่อยากให้เราเข้าไปยุ่งกับคดีของท่าน  เพราะท่านต้องการจะเล่นงานคนที่ทำร้ายท่านเอง”

“ถ้าผมไม่โดนเข้ากับตัวเองหลายๆเรื่อง ผมก็ไม่อยากจะเชื่อ”

“ษากลัวว่าคุณน้าจะทำเรื่องน่ากลัวไปมากกว่านี้”

“ผมก็หนักใจไม่น้อยไปกว่าษา จนป่านนี้เรายังหาตัวคุณชีพไม่เจอ ทั้งๆที่มั่นใจว่าเขาอยู่ในสุสาน...จริงสิ ตั้งแต่มานี่ผมยังไม่เห็นรสสุคนธ์เลย เขาไปวุ่นวายที่สุสานอีกหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ น้าหวานบอกว่าออกไปข้างนอก”

“เขาคิดจะทำอะไรอีกนะ”

“ไม่รู้สิคะ แต่ที่รู้ๆ เขาไม่หยุดความโลภแน่ๆ”

อุษาถอนใจเหนื่อยหน่าย ธารินทร์จับมือเธอกุมไว้ ปลอบโยนให้ผ่อนคลายความเครียด

“เรื่องบางเรื่องถ้าเราแก้ไม่ได้ เราก็จำเป็นต้องปล่อยวาง เขาทำอะไรเขาก็ต้องได้รับผลอย่างนั้น เราพยายามช่วยเขาเต็มที่แล้ว”

ooooooo

กว่ารสสุคนธ์จะกลับเข้าบ้านก็มืดค่ำ หวานรอคอยอยู่รีบมาดึงตัวไปซักถามด้วยความเป็นห่วง

“ไปไหนมาจนค่ำมืด แล้วดูสารรูปเข้าซิ ดูไม่ได้เลย ไปคลุกฝุ่นอะไรมา ผมเผ้ายุ่งเหยิงอย่างกับไปฟัดกับหมามา”

รสสุคนธ์ได้ฟังยิ่งแค้นจนน้ำตาคลอ ตวาดใส่น้าสาวอย่างอารมณ์เสีย “ไม่ต้องมายุ่ง น้าคงสะใจล่ะสิที่ฉันไม่มีปัญญาจ้างหมอผีมาเล่นงานนังลั่นทม”

“ถึงมีเงินก็ไม่มีใครเขาเล่นด้วยหรอก คุณผู้หญิงเป็นคนดี ใครเขาจะมาทำร้ายท่าน ดีแล้วล่ะ แกจะได้เลิกคิดอะไรร้ายๆซะที”

“ไม่มีวันหรอก ฉันไม่มีทางยอมแพ้”

“นังรสเอ๊ย...นี่แกเป็นอะไรไป จิ้งจกทักเขายังต้องหยุด แต่แกคนทักไม่รู้กี่คน แกไม่ฟังบ้างเลย ที่แกยังไม่เป็นอะไรอาจจะเพราะบุญเก่ายังพอมีอยู่ แต่บุญกุศลใหม่แกไม่เคยสร้าง ระวังเถอะ ถ้าหมดบุญแกจะตายโหง”

“โอ๊ย! เลิกแช่งชักหักกระดูกฉันซะที...รำคาญ”

รสสุคนธ์ผลุนผลันออกไปทางสุสาน หวานร้องห้ามก็ไม่ฟัง เดินดุ่มไปด้วยความโมโหและคับแค้น

ooooooo

รสสุคนธ์กล้าบ้าบิ่นเข้าไปในสุสานพร้อมพระเครื่องที่ห้อยคอเธอพยายามร้องเรียกหาชีพแต่ลั่นทมพรางตาไม่ให้เธอเห็นและได้ยินเสียงของเขาแต่เมื่อรสสุคนธ์เอาพระออกมาป้องกันตัวลั่นทมก็ผงะไปเหมือนกัน

คนกับผีต่อสู้กันอยู่พักหนึ่งก่อนที่หวานจะตามเข้ามารั้งรสสุคนธ์ให้กลับบ้านโดยที่ไม่เห็นร่างของ

ลั่นทมแต่ในเมื่อรสสุคนธ์ไม่ยอมกลับลั่นทมจึงปรากฏ

ตัวให้หวานเห็นและบอกว่าตนหมดความอดทนกับรสสุคนธ์แล้ว

หวานหวาดกลัวมากพนมมือขอชีวิตหลานสาวก่อนจะหมดสติอยู่ตรงหน้าสุสานเพราะโดนลั่นทมสะกดส่วนรสสุคนธ์ถูกลั่นทมกักขังไว้ในสุสานแทนชีพที่ได้รับอิสระวิ่งกระเซอะกระเซิงกลับไปที่บ้าน

ความเห็นแก่ตัวของชีพทำให้ลั่นทมกล่าวเยาะหยันรสสุคนธ์ว่าทีนี้ก็รู้แล้วสินะว่าเขารักเธอขนาดไหน

คงเท่ากับที่เธอรักเขานั่นแหละ

รสสุคนธ์กลัวสุดขีดยกมือไหว้วิงวอนอย่างหมดสภาพคุณนายลั่นทมไว้ชีวิตฉันเถอะฉันจะทำบุญให้เธอ...ไปผุดไปเกิดเสียเถอะเธอตายแล้วนะ

ฉันต้องตายก่อนเวลาอันควรเพราะพวกเธอฆ่าฉันฉันถึงยังไปไหนไม่ได้ฉันต้องทนทุกข์ทรมานเพราะเธอสองคน

แต่ฉันไม่ได้ฆ่าคุณชีพต่างหากที่วางแผนและเป็นคนลงมือ

เธอนั่นแหละเป็นตัวการยุยงเขาความผิดของเธอสองคนก็เท่ากันเพราะฉะนั้นเธอต้องอยู่ในสุสานเหมือนชีพ

ไม่! ชีพ...ช่วยรสด้วยรสสุคนธ์ร้องไห้คร่ำครวญ

ด้วยความกลัวลนลานซมซานหาทางหนีแต่ไม่สำเร็จ

ด้านชีพที่วิ่งหนีกลับไปบ้านเป็นเวลาที่พวกฉ่ำพาหวานกลับมาปฐมพยาบาลแล้วฟื้นพอดีทุกคนพากันแตกตื่นเมื่อเห็นสภาพชีพย่ำแย่เขาโวยวายให้เผาศพลั่นทมเผาเรือนไทยแล้ววิ่งหายขึ้นไปบนห้องเพื่อชำระร่างกายของตนที่ส่งกลิ่นเหม็นราวซากศพพอกลับออกมาก็นอนหลับหมดแรงไม่มีใครซักถามอะไรได้เลย

หวานเป็นห่วงรสสุคนธ์ที่หายตัวไปชวนพวกธารินทร์ไปค้นหาในสุสานแต่ไร้วี่แววเชื่อว่าลั่นทมคงพรางตาไว้เหมือนที่เคยทำกับชีพ

ooooooo

เมื่อชีพออกมาจากสุสานก็หาทางกำจัดลั่นทมอีกด้วยการไปพบสัปเหร่อให้ช่วยหาหมอผีฝีมือดีแต่ถูกเขาปฏิเสธแล้วยังเผลอพูดเรื่องได้รสสุคนธ์เป็นเมีย

ชีพโกรธมากแต่ทำอะไรเขาไม่ได้เพราะไร้เรี่ยวแรงได้แต่ฮึดฮัดกลับออกมาแล้วโดนลั่นทมบังคับจับไปอยู่ในสุสานอีกเหมือนเดิม...

ในยามเข้าตาจนชีพกับรสสุคนธ์ต่างก็แสดงความเห็นแก่ตัวทะเลาะกันใหญ่โตแทบจะฆ่ากันตายลั่นทมจึงจับทั้งคู่มัดข้อมือข้างหนึ่งไว้ด้วยกันแล้วพาออกจากสุสานไปขังไว้ในห้องเก็บศพไร้ญาติที่วัดเมื่อชีพกับรสสุคนธ์หายไปอุษาเห็นเรื่องเลวร้ายลงทุกทีจึงปรึกษาทนายไกรว่าจะเผาร่างของลั่นทมเพื่อช่วยสองคนนั้น

ชีพกับรสสุคนธ์อยู่ในห้องเก็บศพอย่างทุกข์

ทรมานต่างฝ่ายต่างไม่ยอมรับผิดคิดแต่จะเอาตัวรอดด้วยการสาวไส้กันไปมาโยนความผิดให้อีกฝ่าย

ลั่นทม...ปล่อยฉันไปเถอะแล้วฉันจะสารภาพผิดกับตำรวจ

สารภาพว่าไงชีพลุกลี้ลุกลนมองรสสุคนธ์ตาขวาง

ก็คุณเป็นคนฆ่าลั่นทม

อีทรยศ!!” ชีพเกรี้ยวกราดเข้ามาเค้นคอรสสุคนธ์ที่พยายามเบี่ยงหนีแต่ไม่พ้นเพราะมือข้างหนึ่งติดเชือกที่ลั่นทมผูกพวกเขาเอาไว้

รสสุคนธ์ดิ้นรนตะโกนยอกย้อนชีพอย่างสุดแค้นแกนั่นแหละทรยศแกสัญญาว่าจะให้แต่ความสุขให้ฉันอยู่สบายบนกองเงินกองทองแต่นี่แกนำนรกมาให้ชัดๆมีแต่ทุกข์ทรมานดูซิทั้งหิวทั้งร้อน

แล้วฉันไม่หิวไม่ร้อนหรือไงเธอนั่นแหละตัวโลภมากอยากได้ทุกอย่างของลั่นทมลงทุนให้ท่าฉันตั้งแต่แรกยุยงทุกอย่างอีบ้า!”

แกนั่นแหละไอ้ฆาตกรแกทำให้มันตายโดยที่ฉันไม่ได้แตะต้องรถคันนั้นแกเป็นคนทำให้เบรกเสียเป็นคนสร้างสถานการณ์...ลั่นทมเธออยู่ไหนปล่อยฉันไปแล้วฉันจะเอามันเข้าคุกฉันจะให้การความจริงทุกอย่างกับตำรวจเธอจะได้หายแค้น

ฉาด! ชีพตบหน้ารสสุคนธ์แล้วกระตุกเชือกอย่างแรงจนมันบาดข้อมือเธอเลือดไหลทำให้รสสุคนธ์แค้นแทบคลั่งแหกปากลั่นไปหมด

ใครอยู่ข้างนอกเปิดประตูให้ทีไอ้ฆาตกรฆ่าคนอยู่ที่นี่

นังรส...หุบปาก

ไม่! เพราะแกไอ้ชีพไอ้สารเลวทำให้ฉันต้องเป็นอย่างนี้ฉันอยากให้แกตายได้ยินไหมตายตามกรรมที่แกก่อไว้

กรรมของมึงด้วยนังรสนังแพศยา

สองคนต่อสู้กันอยู่สักพักก่อนที่ชีพจะคลุ้มคลั่งบีบคอรสสุคนธ์จนสิ้นใจตายส่วนตัวเองเป็นบ้าเสียสติจรัลพาพวกอุษามาเห็นสภาพของทั้งคู่ที่ห้องเก็บศพทุกคนต่างเศร้าสลดหดหู่ใจแล้วพากันกลับไปที่สุสานอุษาจุดธูปบอกกล่าวต่อหน้าศพลั่นทม

รสสุคนธ์ตายแล้วษาขอให้คุณน้าอโหสิกรรมให้เธอด้วยส่วนน้าชีพก็ต้องรับผลกรรมของเขาคุณน้าได้โปรดอย่าเข้ามายุ่งอีกเลยนะคะ

ทันใดนั้นลั่นทมปรากฏร่างข้างโลงศพทุกคนตะลึงงันเห็นกันถ้วนหน้า

น้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรอีกเวลาของน้าหมดแล้วน้าจะไปตามทางที่น้าต้องไปน้าเชื่อว่าอุษาจะใช้ทรัพย์สินทั้งหมดของน้าไปในทางที่ถูกที่ควรขอให้ทุกคนประสบแต่ความสุขความเจริญสมกับความดีงามที่ทุกคนพยายามทำไว้...ฉันขอลาทุกๆคนขอบใจที่คิดดีต่อฉัน

ร่างลั่นทมค่อยๆเลือนหายไปท่ามกลางความโล่งใจของทุกคน

ooooooo

หลังจากเผาศพลั่นทมได้ไม่นานชีพที่เสียสติเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลก็สิ้นใจไปอีกคนส่วนอุษากับธารินทร์ตัดสินใจแต่งงานกันอย่างเรียบง่ายหลังเรื่องร้ายๆสิ้นสุดลง

เสร็จพิธีตามประเพณีบ่าวสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอธารินทร์เพิ่งสังเกตเห็นอุษาน้ำตาคลอเขาดึงเธอมาโอบกอดและถามอย่างห่วงใยว่า

ษาร้องไห้ทำไมจ๊ะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

คุณน้าน่าจะได้อยู่ร่วมงานแต่งงานของเรา

นะคะรินทร์

ธารินทร์เช็ดน้ำตาให้อุษาอย่างอ่อนโยนทั้งคู่ไม่เห็นลั่นทมกับชีพที่ปรากฏร่างเลือนรางอยู่มุมหนึ่งในห้องแต่ได้ยินเสียงพูดแว่วมา

รักกันตลอดไปนะจ๊ะซื่อสัตย์ต่อกันและกัน

สองคนเหลียวมองรอบห้องด้วยกิริยาอาการปราศจากความหวาดกลัว

ษาได้ยินเสียงคุณน้า

ผมก็ได้ยินคุณน้าลั่นทมครับ...” พูดไปแล้วธารินทร์ชะงักเพราะมีเสียงผู้ชายตอบกลับมา

อย่าคิดนอกใจกันเหมือนกับที่น้าเคยทำผิดมาแล้ว

น้าชีพ!” อุษาอุทาน...น้ำตาไหลรินอย่างกลั้นไม่อยู่

ในม่านน้ำตาที่พร่าเลือนอุษาเห็นชีพกับลั่นทมยืนอยู่ด้วยกันส่งยิ้มมาที่เธอและธารินทร์

ษาขอบคุณคุณน้ามากค่ะเราจะรักกันตลอดไป

ผมสัญญาครับผมไม่มีวันนอกใจษาเป็นอันขาด

ร่างลั่นทมกับชีพปรากฏเด่นชัดขึ้นยิ้มอ่อนโยนให้หลานทั้งสองแล้วเลือนหายไปอย่างหมดห่วงเพราะลั่นทมมั่นใจว่าธารินทร์จะทำให้อุษาหลานสาวแสนดีของตนมีความสุขตลอดกาล...

ooooooo

 

อวสาน

สุสานคนเป็น ตอนที่ 19

อ่านเรื่องย่อ

สุสานคนเป็น

แนว:

สยองขวัญ-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก

บทโทรทัศน์โดย:

ภาคย์รพี

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. เริ่ม 19 เมษายน 2557

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ:

เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์,จีรนันท์ มะโนแจ่ม

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement